"Baśniarz" Antonia Michaelis

Nie wiedziałam czego spodziewać się od "Baśniarza" Antonii Michaelis. Spotkałam się z opinią, że  jest to powieść trochę absurdalna, ponadto sam tytuł nie pozwala określi kategorii do jakiej ta książka pasuje. Mnie kojarzył się trochę z fantastyką, myślałam, że pozycja ta będzie zawierać jakiś wątek paranormalny lub coś w tym stylu. Tymczasem to zwykła powieść obyczajowa. Chociaż w sumie może nie taka zwykła, bo choć opowiada historię, która mogła mieć miejsce w rzeczywistości, to jednak trochę się różni od innych powieści z tego gatunku. 

 Tytuł: Baśniarz
Autor: Antonia Michaelis
Liczba stron: 400
Kategoria: młodzieżowe
Wydawnictwo: Dreams

Anna Leemann to siedemnastoletnia, porządna dziewczyna chodząca do klasy maturalnej. Pewnego dnia znajduje w szkole lalkę. Lalkę, która należy do jej rówieśnika Abla, na którego dotychczas nie zwracała uwagi. Chłopaka cichego, handlarza narkotyków, który często stoi przed szkołą, nawet w te zimne dni, z kapturem na głowie i słuchawkami w uszach.

Jak pewnie się domyślacie Anna zauroczyła się w Ablu, jednak to nie jest płytki i przewidywalny romans. Cała książka jest utrzymana w melancholijnym, smutnym, a czasem mrocznym klimacie, ma na to pewnie wpływ fakt, że cała akcja ma miejsce w zimie. Zdarzały się oczywiście przebłyski radości, a była to zasługa Michi, małej dziewczynki, która jak to dzieci nie przejmuje się problemami i gdzieś tam jeszcze wieży, że wszystko zawsze dobrze skończy, jednak w prawdziwym świecie nie jest jak w bajce, bo nikt nie może żyć wiecznie.

Autorka poruszyła ciężkie tematy i moim zdaniem zrobiła to umiejętnie. Na uznanie zasługuje również prolog i zakończenie. Długo nie wiedziałam co też miał przedstawiać prolog, który jest dość tajemniczy i dopiero po pewnym czasie czytelnik go rozumie. Z kolei zakończenie naprawdę mnie zaskoczyło, bo choć rozważałam przeróżne scenariusze, to jednak takiego, jaki wybrała autorka, nie spodziewałam się. I to nie dlatego, że jest tak absurdalny i w ogóle nie łączy się z całością, bo zakończenie jest naprawdę dobre i co ważne, realistyczne.

Warto również zwrócić uwagę, że równolegle z głównym wątkiem czytelnik poznaje baśń tytułowego Baśniarza. Baśń, która choć z pozoru zwyczajna, ma wiele wspólnego z życiem głównej bohaterki, choć to nie ona gra w niej pierwsze skrzypce. 

Anna jest typową nastolatką, która nie ma specjalnych mocy, dobrze radzi sobie w szkole, gra na flecie, raczej nie imprezuje, nie pali, nie pije i powiedziałabym, że jest dosyć naiwną osobą, która nie zdaje sobie sprawy z możliwego zagrożenia, jednak gdy poznaje Abla wiele w jej życiu się zmienia. Abel z kolei to taki typowy tajemniczy chłopak, o którym czytelnik nie wie za wiele i którego tak naprawdę nie zna, aż do ostatnich stron książki. W powieści tej przewija się więcej postaci, jednak to na tych dwóch bohaterach autorka skupiła się najbardziej.

Z czystym sumieniem mogę tę książkę Wam polecić. Uprzedzam jednak, że nie jest to pozycja wesoła i lekka. Pomimo tego, że jest to powieść obyczajowa z głównym wątkiem miłosnym, to jednak porusza ona ciężkie tematy, a jak wyżej wspominałam klimat tej powieści jest raczej melancholijny, smutny i mroczny, jednak uważam, że jest warta przeczytania.

Książka bierze udział w wyzwaniu Olimpiada Czytelnicza.