Przejdź do głównej zawartości

"Pewnego dnia" David Levithan

Ponad dwa tygodnie temu pisałam o powieści "Każdego dnia", która była takim typowym średniakiem, a jak wypada jej kontynuacja?

Tytuł: Pewnego dnia
Cykl: Każdego dnia
Tom: 2
Autor: David Levithan
Liczba stron: 280
Kategoria: młodzieżowe
Wydawnictwo: Wydawnictwo Dolnośląskie

Rhiannon jest typową, niewyróżniającą się nastolatką. Nie jest królową szkoły, jej chłopak Justin również do najbardziej znanych i lubianych osób nie należy. Łączy ich jednak pewne uczucie. Pewnego dnia Justin zabiera ją nad ocean i spędza z nią jeden z najlepszych dni w życiu dziewczyny. Następnego dnia jednak zdaje się o tym nie pamiętać.

Druga część opowiada tę samą historię co część pierwsza, ale z innej perspektywy, z perspektywy Rhiannon. I choć może się wydawać to ciekawym zabiegiem, bo możemy poznać uczucia i emocje z dwóch stron, to ja niespecjalnie wczułam się w tę historię, a poznawanie tych samych wydarzeń po raz drugi było trochę nużące. Zwłaszcza, że teraz, po przeczytaniu obu części, uważam, że pierwsza była ciekawsza, bo bardziej poruszała ten wątek paranormalny. Czytając "Pewnego dnia" wiedziałam kim jest A, a wątek związany z nim nie był już takim zaskoczeniem. Tak naprawdę, w moich oczach, "Pewnego dnia" jest takim jakby uzupełnieniem, bo nie wiele nowego wprowadza.

"W większości sytuacji, kiedy człowiek szuka śmierci, w rzeczywistości szuka miłości."

W tej części mamy okazję lepiej poznać Rhiannon i dowiadujemy się trochę więcej na temat jej przyjaciół, którzy swoją drogą niespecjalnie przepadają za Justinem. Właśnie chłopak Rhiannon jest dość ciekawą postacią, bo tak naprawdę nie jest aż taki zły, w oczach A nie wydawał się dobry z oczywistych względów, a w oczach Rhiannon wydawał się dobry, choć osobiście niespecjalnie go polubiłam. Autor w tej serii nie wyidealizował młodzieży, bo popełniają błędy, nawet główna bohaterka.

"Jest mnóstwo rzeczy, które trzymają człowieka w związku - wyjaśnia. Jego wzrok błaga mnie o wysłuchanie. - Strach przed samotnością. Obawa, że zaburzy się spokój w życiu. Decyzja trwania przy czymś, co jest przeciętne, bo nigdy nie wiesz, czy przypadkiem nie zmieni się na lepsze. A może chodzi o irracjonalne przekonanie, że jednak wszystko będzie lepiej, nawet jeśli człowiek ma pewność, że on się nigdy nie zmieni."

Szczerze powiedziawszy historia ta niespecjalnie do mnie trafiła. Druga część wypada gorzej niż pierwsza, patrząc nawet na czas jaki zajęło mi jej przeczytanie, jednak w pewien sposób nie żałuję, że po nią sięgnęłam, bo pewnie nurtowałoby mnie co było dalej (swoją drogą ta książka nie dostarczyła mi tego typu informacji) i tak po za tym to lubię robić rzeczy do końca. Seria ta jest takim typowym średniakiem, jeśli zainteresował Was ten temat to możecie sięgać, nawet i od drugiej części, ale nie oczekujcie od "Pewnego dnia" zbyt wiele, bo możecie się rozczarować.

Książka bierze udział w wyzwaniu Olimpiada czytelnicza
Cytaty pochodzą z książki "Pewnego dnia" Davida Levithana ze stron 50 i 99.

Komentarze

  1. Wiele już słyszałam o tych książkach, na pewno je kiedyś przeczytam, uwielbiam takiego rodzaju tematykę.

    Zapraszam do siebie na nową recenzję: http://recenzentka-doskonala.blogspot.com/2018/02/dachoazy-kathriene-rundell.html

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Może Tobie bardziej przypadną do gustu niż mnie. ;)

      Usuń
  2. Zdecydowanie nie moje klimaty, a skoro historia nie jest porywająca to już zupełnie nie mam na nią ochoty.

    OdpowiedzUsuń
  3. Czytałam, bardzo fajna. Dziękuję za recenzję

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dla mnie, ta pozycja, nie była specjalnie dobra, ale nie była też jakoś specjalnie zła. ;)

      Usuń
  4. Mam obie książki na czytniku, bo był czas że jakoś wszyscy strasznie się jarali tymi tytułami ale im więcej o nich czytałam tym gorzej było... chyba sobie odpuszczę ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Chyba znów o nich usłyszysz, bo film wkrótce wychodzi. :P

      Usuń
  5. Ponad dwa tygodnie temu pisałam o powieści "Pewnego dnia", która była takim typowym średniakiem, a jak wypada jej kontynuacja? - hm, a czy poprzedni tom to nie jest Każdego dnia? :D
    Ale jak wiesz, nie moje klimaty tak czy siak xD

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Za każdy komentarz dziękuję!
Staram się odwiedzać wszystkich moich czytelników!

Warto zajrzeć!

"Quo vadis" Henryk Sienkiewicz

Kiedyś przeczytałam "W pustyni i w puszczy", jakże ja się przy tym wymęczyłam, potem przyszła pora na "Krzyżaków", którzy byli całkiem, całkiem, a ostatnio skusiłam się na kolejną powieść Sienkiewicza - "Quo vadis". Dwie pierwsze były moim obowiązkiem szkolnym, ale po ostatnią sięgnęłam dobrowolnie. Ba! Nawet znałam najważniejsze momenty, bo omawialiśmy film pokrótce na lekcji języka polskiego, jednak widząc naprawdę wiele pozytywnych opinii w blogsferze na temat tej książki postanowiłam, że kiedyś ją przeczytam. Więc pobrałam ebooka z Wolnych Lektur (zupełnie legalnie i za darmo!) i czekał on na mnie, a w końcu się nawet doczekał.

Bajki z dzieciństwa...

... i nie tylko. Każdy z nas miał kontakt z bajkami, czy to w postaci książek, czy opowieści, czy filmów. Dlatego dziś postanowiłam powspominać i napisać co nieco o tych bajkach, kiedyś (czasem nawet i teraz) lecących w telewizji. A nóż ktoś sobie przypomni coś ciekawego! Już jakiś czas temu miałam pomysł na podobnego posta, ale o tym więcej pod koniec. ;) Dodatkowo zainspirowała mnie jeszcze Alicja z Wiosennych Deszczy , koniecznie zajrzyjcie! Także zaczynam! Kolejność nie ma większego znaczenia.

"Felix, Net i Nika oraz Koniec Świata Jaki Znamy" Rafał Kosik

Chyba każdy książkoholik ma przynajmniej jedną taką serię, której wszystkie tomy ma już za sobą, a teraz tylko wyczekuje kolejnych niczym kolejnego sezonu świetnego serialu. Dla mnie taką serią jest historia trójki warszawskich przyjaciół, dlatego gdy pod koniec listopada zeszłego roku wyszedł 15 tom, to wiedziałam, że prędzej czy później trafi on w moje ręce. Tom 14 czytałam ponad dwa lata temu (jak ten czas szybko leci!), a więc jaki mam po tym czasie stosunek do przygód Felixa, Neta i Niki?